Deel 1: Hoe ik ben gestopt met de pil en me nu beter voel dan ooit

Deel 1: Hoe ik ben gestopt met de pil en me nu beter voel dan ooit

Als je dit leest en je twijfelt, niet weet of je moet stoppen met de pil of niet, of je merkt dat je het eigenlijk wél wil, maar jezelf tegenhoudt, dan wil ik dat je iets weet.

Ik zat in precies dezelfde situatie als jij.

Ik heb zo'n twee jaar lang bijna elke ochtend wakker geworden met de gedachte "Ik weet niet wat ik moet doen."

En ik leek maar niet uit die vicieuze cirkel te komen.

Toen ik 16 was geworden kreeg ik een relatie. Natuurlijk wilde ik nog niet zwanger worden en ik had daarom de optie om condooms te gebruiken, of ik ging naar de dokter om te vragen om de pil (zoals elk meisje toen van mijn leeftijd).

Ik koos voor de tweede optie.

Ik had geen idee wat voor invloed de pil precies had op mijn lichaam. Ik begon gewoon met slikken, elke dag een reminder in mijn telefoon en ik nam het braaf elke dag rond dezelfde tijd.

En ik werd niet zwanger.

Ik voelde me goed, was blij dat ik niet zwanger kon worden en ging gewoon door met mijn dagelijks leven, zonder zorgen.

Maar naarmate ik langer aan de pil zat, begon ik toch last te krijgen van wat dingen.

Ik was 2kg aangekomen (ik ben 148 cm, dus dan is 2kg best veel als je niks aan je dieet hebt veranderd), ik had last van misselijkheid. Ik herinner me nog dat ik zó lang in een slechte bui kon blijven hangen als er iets vervelends of verdrietigs was gebeurd, en ik dacht alleen maar, waarom voel ik me zo? Mijn libido werd steeds minder, tot het punt dat ik gewoon écht nooit meer zin had en mijn vriend zich afvroeg of ik hem nog wel leuk vond.

En inplaats van er iets aan te doen heb ik zó lang in die twijfel gezeten.

Voor meerder jaren.

Steeds weer die gedachte: “Ja maar… wat als ik zwanger word als ik stop?”, “Wat als ik weer last van acne krijg?”, “Wat gaat er gebeuren er als ik stop?” En dus bleef ik waar ik was.

 

Het moment dat mijn perspectief veranderde

Voor mij kwam de shift niet doordat ik ineens geen angst meer voelde. Het kwam doordat ik mezelf een andere vraag begon te stellen:

“Blijf ik dit doen omdat het goed voelt voor mijn lichaam, of omdat ik bang ben voor wat er kan gebeuren?”

En het eerlijke antwoord was dat ik me niet voelde als hoe ik me zou willen voelen. Ik bleef niet doorslikken omdat het goed voelde, ik bleef omdat het veilig voelde.

En rond dezelfde tijd bedacht ik me:

"Ik zat aan de pil om niet zwanger te worden en juist daarvan te kunnen genieten, maar ik genoot juist totaal niet van de seks, omdat ik nooit zin had en ook nog last had van andere klachten."

En dat was genoeg voor mij.

Ik had geen duidelijk plan, ik voelde me niet zelfverzekerd, maar ik had een beslissing gemaakt. Ik had besloten dat ik wilde stoppen en ging kijken hoe het voelde.

 

Ik heb niet gewacht tot ik me er klaar voor voelde.

Ik kreeg ook niet ineens zelfvertrouwen na die beslissing. Integendeel: ik had nog steeds dezelfde twijfels en vroeg me af of ik de juiste keuze had gemaakt.

Maar ik was gestopt met wachten.

Ik ben verhalen van andere vrouwen op gaan zoeken. Ik ging op zoek naar verhalen van anderen, legde contact via Instagram en keek video’s van vrouwen die dezelfde stap hadden gezet. Ik kwam gewoon in beweging, ook al had ik nog niet alles op een rijtje.

En toen gebeurde er iets bijzonders.

Langzaam begon er iets te veranderen.

Mijn lichaam gaf signalen af die ik nooit eerder opmerkte. De misselijkheid verdween, ik kon veel beter tegen tegenslagen en zette vervelende emoties makkelijker opzij. Ik leerde mijn cyclus begrijpen en voelde me steeds meer verbonden met mezelf.

Het gebeurde niet van de ene op de andere dag, maar het veranderde wél.

Sindsdien heb ik geleerd samen te werken met mijn lichaam en mijn hormonen te ondersteunen. Ik voel me beter dan ooit. Mijn libido is terug, mijn huid is rustig en ik heb een gezonde relatie met voeding. Ik blijf niet meer hangen in negatieve emoties, ik ben zonder dieet afgevallen, heb een regelmatige cyclus en heb geen last van heftige menstruaties of ondraaglijke pijn in mijn borsten of baarmoeder.

En het begon allemaal met die ene beslissing om te stoppen...

 

👉 In deel 2 vertel ik wat er daarna gebeurde, inclusief de fouten waardoor ik last begon te krijgen van hormonale klachten, de omslag die alles veranderde, en hoe het er daadwerkelijk uitziet als je doorgaat met veel onzekerheid, in een vage periode met waar niemand je echt op voorbereidt.

Terug naar blog

Reactie plaatsen

Let op: opmerkingen moeten worden goedgekeurd voordat ze worden gepubliceerd.